http://mexicoen.nl/mexicoen.nl/ en-us Nucleus CMS v3.33 � Weblog http://backend.userland.com/rss http://mexicoen.nl/mexicoen.nl//nucleus/nucleus2.gif http://mexicoen.nl/mexicoen.nl/ http://mexicoen.nl/mexicoen.nl/index.php?itemid=46
Het heeft even geduurd, maar daar is dan eindelijk weer eens een nieuw verhaal over mijn avonturen in Mexico. En voorlopig ben ik nog niet weg uit Mexico, een langverwachte transfer is eindelijk feit! Inmiddels ben ik in Ciudad del Carmen maar daarover aan het eind van dit verhaal meer. We beginnen met een verhaaltje over de laatste maanden in Poza Rica. Mijn laatste verhaal gaat onder andere over de vakantie in NL september 2009 en een cursus in Villahermosa in augustus tot half november gebeurde er niet heel veel spannends dus begin ik maar bij een vakantie naar Mexico City en Las Vegas!
Vegas!
Na wederom een aantal weken werken was het halverwege november dan eindelijk raak, vakantie met Carlos! Carlos is vanaf het begin dat ik in Poza Rica aankwam een van mijn maatjes en na een aantal pogingen lukte het dan eindelijke om vakantie te regelen op het zelfde moment.
De eerste week van de vakantie speelt zich af in Mexico City, en bestaat voornamelijk uit nachtelijke avonturen. Mooie avonturen!
Zoals gewoonlijk heb ik de bus naar Mexico City genomen; dat is een van de dingen die echt goed geregeld zijn hier, lange afstands bussen, goedkoop en relatief snel kan je echt overal komen. Omdat Carlos nog een dagje op de rig moest blijven ben ik maar in m'n eentje die kant op gegaan en heb daar met "trainee" afgesproken. Alejandro alias trainee is een vriend van Carlos sinds hun eerste cursus.
Na een eerste avond in Condesa (wijk van Mexico City waar het nachtleven goed is) kwam de volgende dag Carlos aan, deze eerste vakantie met z'n 3-en hebben we meteen maar eens goed gevierd met wat flessen bubbels op een dakterras uitkijkend over het Zocalo, het grote plein in Mexico City. Coen @ Zocalo
En 's avonds begon de vakantie dan echt. Heel erg relaxed was het dat we konden logeren bij Alejandro en dat hij de stad natuurlijk op z'n duimpje kent. Hoewel Mexico (DF; fonetisch dee-effe) een enorme stad is merk je daar eigenlijk niet zo heel veel van, we hebben een paar wijken gezien, Condesa is een wijk met veel restaurants en bars. En natuurlijk Zydeco; m'n favoriete bar. Alejandro woont wat noordelijker in Satelite, een half uurtje met de auto (zonder verkeer).
Deze eerste week speelde zich voornamelijk af in de nachtelijke uren, maar er was ook tijd voor cultuur; het antropologisch museum, de Templo Major (ruine uit tijd van de Aztecen) en het bijbehorend museum, de Kathedraal (gebouwd met stenen van de Templo Major), Het Belles Artes (mooie murales van onder andere Rivera en Orozco) en het Chapultepec park en kasteel.
Chapultepec park
Na paar mooie nachtelijke avonturen in onder andere de Bulldog, de Zydeco en de Pata Negra was het tijd voor VEGAS! Wat een geweldige stad. Een aanrader om hier een keer een paar dagen heen te gaan. Echt ongelofelijk wat daar allemaal gebouwd is en hoe alles draait om centen.
Hier hebben we uiteraard een gokje gewaagd; en dat is allemaal wel geregeld hoor, gratis drinken en zolang je aan tafel zit en 24 uur per dag precies het zelfde zodat je niet door hebt dat het eigenlijk wel tijd is om naar bed te gaan.
We zijn daar naar aantal shows geweest; Love, over de Beatles, was helemaal geweldig. En ook hebben we een matige magician gezien en Zumanity een andere show door Cirque du Soleil. Echt indrukwekkend hoe goed alles geregeld is, en hoe alles daar draait om de verleiding. Die shows zijn allemaal in de grote hotels waar op de begane grond gegokt wordt. Uiteraard moet je eerst langs zo'n beetje alle goktafels lopen om bij het theater aan te komen.
Kortom: Vegas was geweldig!

Na wat vertier was het dan weer eens tijd om naar Houston te gaan, vier weken cursus over nieuwe tools. LWD tools, Logging While Drilling. Simpel vertaald is dat het doen van metingen tijdens het boren. Eigenschappen van de formatie waar we doorheen boren worden gemeten en vertaald naar de dingen die onze klant, PEMEX (de Mexicaanse Shell) graag wil weten. Uiteindelijk willen ze weten waar de olie zit natuurlijk.
Ik kwam daar zondagavond compleet gebroken aan en moest uiteraard nog even met een aantal bekenden een borrel drinken voordat ik de volgende dag alweer om 7 uur in de bus naar Sugar Land moest zitten. Een collega uit Poza Rica was ook daar en wat bekenden die een zelfde cursus volgden maar twee weken eerder startten. Uiteraard gezellig en om die reden ook de volgende dag ietwat kleine oogjes.
Een relaxede instructeur die over erg weinig dingen moeilijk doet. Als je maar doorhebt waar het allemaal over gaat en de tests met goede resultaten aflegt dan geen problemen.
Houston vloog voorbij en daarna was het weer tijd om terug te gaan naar Poza Rica, inmiddels was er al veel rumour over eventuele transfers van de internationale staff omdat de activiteit aan het dalen was.
Tijdens mijn vakantie kreeg ik een enthousiaste mail van mijn manager of ik met kerst of oud en nieuw vakantie wilde. Beiden graag maar als het niet anders kan dan neem ik wel nieuwjaar en dan lekker lang in NL blijven. Helaas, het werd zoals wel een beetje verwacht geen van beiden en uiteindelijk zat ik rond 5 januari in het vliegtuig naar NL, welverdiend moet ik zeggen.
Deze vakantie vloog natuurlijk voorbij, genoten van het mooie weer, sneeuw en ijs en lekker eten en drinken! En het zou allemaal niet zo lang meer duren voordat ik de familie weer zou treffen, dit maal om ze eens wat van Mexico te laten zien. Eind Februari kreeg ik een paar dagen eerder dan verwacht days off en ben ik in m'n uppie naar Isla Mujeres gevlogen. Tranquilo eilandje net voor de kust ter hoogte van Cancun waar Pap, Mam, Haye en Rein en Leo een paar dagen later zouden aankomen. Ik heb mijn tijd zeer nuttig besteed daar met veel drank en slapen. Ben daar een aantal gezellige lui tegengekomen en me met hen goed vermaakt.
Na twee dagen met de familie daar in een fijn hotel gezeten te hebben zijn we richting Villahermosa gevlogen, dat ligt grofweg een honderd km ten zuiden van het zuidpunt van de Golf van Mexico. Hier een nachtje in een hotel gezeten om de volgende dag bij het vliegveld een auto op te halen om de tocht te beginnen. Het plan was om vanuit Villahermosa naar Playa del Carmen te rijden en daar nog wat dagen op het strand te chillen. Eerst wat cultuur, ruines en dat soort Maya dingen en afsluitend wat strand, niets mis mee!
Na Villahermosa was de eerste stop Palenque, erg mooie (ruines) stad met heel veel groen, in de jungle. Twee dagen hebben we hier doorgebracht alvorens naar het noorden te reizen en via Campeche naar het noorden te rijden.
Merida is een mooie coloniale stad die we uiteindelijk maar kort bezocht hebben omdat we in een geweldig hotel terecht kwamen in Celestun op weg daar naartoe. Dus na een nachtje Merida gingen we door naar Chichen Itza waar we in een mooi hotel vlak bij de ruines logeerden. De lord blabla die de boel daar ontdekte heeft in dat huis ook lekker kunnen slapen. Wij mochten in de oude huisjes van het werkvolk tukken. Hier hebben we ook de verjaardag van Leonie gevierd, drie maya-mannen kwamen langs om wat liedjes voor haar te zingen en dat maakte het allemaal zeer geslaagd. (de 6 cd's die we van die heren afgenomen hebben zijn volgens mij sindsdien niet uit het hoesje geweest, maar dat doet er niet toe, hun hele familie heeft daar een maand van kunnen eten) Met de gehele familie hebben we nog even het zwembad onveilig gemaakt, dolle boel daar met de familie Kleipool!
Uiteindelijk hebben we onderweg meer dan alleen Chichen Itza gezien, ook Ek Belam en Edzna en Uxmal stonden op het programma. Misschien dat ik er een of twee vergeet maar ze lijken soms ook wel een beetje op elkaar...
Tijd voor het strand, chillen, drankjes doen en lekker BBQ-en op het dakterras! We hadden een te relaxed appartement met bubbelbad(je) en BBQ op het dakterras(je) vlak bij het strand en de kroegen van Playa del Carmen. Hier nog een dag of 4 rondgehangen en genoten van lekker weer. En helaas zaten die twee weken er toch ook wel weer heeel snel op. Met pap en mam ben ik nog 1 dag naar DF geweest om de volgende dag Poza Rica maar weer eens te gaan bezoeken.
Ook niet voor al te lang want eind maar was het natuurlijk tijd voor Spring Break. Met een aantal collega's naar Puerto Vallarta kan natuurlijk niet misgaan. Met Carlos ben ik midden in de nacht in de bus gestapt naar DF om daar nog even bij Alejandro langs te gaan om de volgende dag een auto te huren en naar het westen te gaan rijden. Prima tocht die we in twee dagen afgelegd hebben.
Daar was het een groot feest, de hele dag door dronken mensen overal en een lekker amerikaans sfeertje met te jonge lui die nog niet zo heel veel ervaring hebben met knalhard zuipen. Wij hadden daar niet zoveel moeite mee en hebben de plaatselijke disco's op z'n kop gezet.
Terug van deze vakantie heb ik ook nog een paar weken gewerkt en toen was het eindelijk zover, ik kreeg mijn transfer letter. Naar Ciudad del Carmen. Offshore! Maar eerst wel even een paar weken vakantie nemen natuurlijk.
Een weekje Mexico City, waar ik onder andere met Willem en Pieter (collega van Willem van de Ampelmann) in de Zydeco en de Classico een paar bescheiden drankjes heb kunnen drinken. Die dinsdag ben ik 's avonds naar NL gevlogen om daar vier weken te chillen. Veel bij Haye gelogeerd. Met Rein in de boot gevaren. De mannen van de club gezien en niet te vergeten; Sietze Rietema is geboren in die periode. Net een halve dag oud heb ik hem even op schoot gehad, te cool menneke!
De laatste dag zoals gebruikelijk bij Haye wat kazen gekocht om mee deze kant op te nemen. Altijd lekker om daarmee te ontwennen als ik weer hier ben.
En nu zit ik dan offshore dit verhaal te typen. Het heeft in totaal bijna twee maanden geduurd voor ik dit af had maar het is zover. Ik beloof niets want dat wordt toch een flop maar ik ga binnenkort gewoon weer een stukkie schrijven en eens wat nieuwe foto's posten zodat jullie ook een indruk krijgen van hoe het hier nu echt is..

Tot de volgende keer!

]]> General http://mexicoen.nl/mexicoen.nl/index.php?itemid=46 Mon, 14 Jun 2010 01:04:35 +0200 http://mexicoen.nl/mexicoen.nl/index.php?itemid=44 Dit verhaal begint bij het einde en eindigt waar het vorige verhaal stopte, en zal dus een paar maanden verslaan. Een paar maanden waarin ik mijn promotie binnenhaalde, veel werkte, een weekje vrijaf in NL had, een weekend Mexico City, nog meer werkte en het eindigt hier in Villahermosa waar ik een korte cursus Drilling Optimization volg.

Tot afgelopen maandag een uur of 4 heb ik mijn tijd op de well doorgebracht, de DTM-14, een iets grotere rig dan de 160 waar ik in mijn vorige verhaal over schreef, maar daar voor de omgekeerde chronologie later.
Vervolgens snel naar de base om last-minute nog wat noodzakelijke software op mijn computer te installeren en via mijn huis naar het vliegveld om om 8 uur naar Villahermosa te vliegen, samen met Julia een collega die min of meer de zelfde tijd begon met werken als ik. We logeren hier in een staffhouse van D&M en volgen een live cursus waarbij de instructor in Houston zit en er van alle uithoeken van de wereld mensen inloggen om via een scherm de course te volgen. Erg relaxed allemaal, om 8 uur 's ochtends beginnen we en rond een uur of 5 is het al weer tijd om een barretje op te zoeken om te genieten van een welverdiend bier! Vandaag is alweer de laatste dag dus vanavond wordt er dan ook uitgebreid gedanst in een van de discos hier. Jeroen Gerritsen is hier voor een stage (hij doet offshore in Delft) dus daar hebben we dinsdag al even mee gegeten en vanavond zullen we wat danspasjes gaan oefenen en de Mexicaanse dames het hoofd op hol brengen!
De stad is een stuk aantrekkelijker dan Poza Rica en ook de base is een stuk groter, het werk wat minder, er zijn hier momenteel maar 4 jobs en er komen nog wat rigs bij, en als het goed is aan het eind van de maand een nieuw contract voor 200 nieuwe wells, het contrast met Poza Rica is groot, wij werken ons echt een slag in de rondte en hier is het veel meer wachten op je volgende job, beiden heeft zo z'n voordelen denk ik.

Het is gek om te beseffen dat ik al bijna een jaar hier aan de slag ben, het voelt nog niet zo, nog steeds geniet ik -bijna- elke dag van mijn werk en is het nog steeds een avontuur!! Gelukkig is er genoeg afwisseling, zoals deze cursus, days off, over twee weken weer eens naar NL en het eind van het jaar weer een cursus in Houston. Maar nog steeds niet die nieuwe tools, maar dat gaat veranderen! Hopelijk direct als ik terugkom maar goed, dat hang van mijn manager af. De laatste anderhalve maand krijg ik iedere keer een trainee mee naar de well om hem of haar de kneepjes van het vak te leren. Met mijn ervaringen met de russische muts in het achterhoofd probeer ik hen zo goed mogelijk te instrueren en tot zover denk ik dat ze wel tevreden zijn met de manier waarop ik het aanpak. Mijn eerste trainee was Sergio, net klaar met zijn ENG-1 course in Houston dus ik hoefde hem niet heel veel uit te leggen behalve dan dat we wat nieuwe wireless technology hebben waar iedereen bang voor is maar eigenlijk je leven een stuk makkelijker maken omdat je geen kabels hoeft te trekken wat veel tijd scheelt.
De eerste keer werken met die dingen is inderdaad behoorlijk stressen, je wilt niet dat je niet op tijd klaar bent en ze sturen je met een 50-pagina tellende manual naar de rig en laten je het dan lekker zelf uitzoeken, kom je er niet uit dan is er uiteraard via de radio en messenger wel hulp van de OSC (operartions support centre) maar je wilt het toch in eerste instantie zelf regelen.
Gezien het grote aantal mensen dat liever niet met deze dingen werkt leek het me goed om eens een easy-going manual te schrijven voor deze dingen en over een paar weken, als het echt helemaal af is, wordt het als het goed is wereldwijd beschikbaar voor alle SLB personeel. Tot nu toe is het resultaat dat mijn collegas met problemen nu direct naar mij worden doorgestuurd, wat denk ik wel een positief teken is! Kost soms wel een nacht slapen maar dat neem ik maar op de koop toe. Om een of andere reden lijken problemen een voorkeur te hebben om in de nacht de kop op te steken...
De laatste weken ben ik naar de rig gegaan met Zuly, een 20-jarig meisje dat net een soort van MBO afgerond heeft en letterlijk alles vergeet wat ik haar vertel, lastig om zo iemand iets bij te brengen en ik moet zeggen dat ik dan ook blij ben dat ik van haar af ben.
Wat wel leuk was was dat die rig een aantal "eigen" honden heeft, onder andere Luna, een jong speels beessie dat het liefst de hele dag in je laarzen of slippers bijt en graag op de rigfloor rondloopt en zoveel mogelijk eten wil snaaien.

In juli was ik onverwacht een weekje in NL, erg relaxed, op donderdagavond gevlogen en vrijdagmiddag door Rein en Haye van het vliegveld gehaald en min of meer direct door naar Rein's boot om onder het genot van wat bubbels de grote stad vanaf het water te bekijken. 's Avonds gezellig gegeten en de avond afgesloten met een "dopje" wiskey, uiteraard was het plan om niet te laat te gaan slapen want zaterdag stond er een zware avond op het programma, Lustrum van het Corps!! Dat plan mislukte met vlag en wimpel, maar het was een zeer geslaagd begin van de vakantie. De volgende dag heb ik met Rein de halve stad doorgecrossed op de fiets op zoek naar wat vrolijke blouses en aan het eind van de middag met de trein naar Leiden waar op Rap 4 een man of 80 aanwezig was. Erg leuk om iedereen weer te spreken en te zien dat de mannen het daar erg goed doen, het huis wordt rotter en rotter, maar dat gaat toch echt binnenkort veranderen! De zondag gezellig naar Rumpt waar pap en mam net terugkwamen van een vakantie naar het Franse land was uiteraard ook erg gezellig. De week werd uiteraard weer volgepropt met eten, drinken en zoveel mogelijk mensen zien. Vis bij Simonis met Margriet en als vanouds even over het strand wandelen en weer bijpraten. Erg gezellig! De woensdag met Haye op stap, onder andere de Lindenhof bezocht, cool om te zien waar ze werkt en hoe goed ze bij dat werk past en andersom. Aan het eind van de middag nog even samen naar de film gegaan en 's avonds lekker gegeten met Rein en Leo.
De week vloog uiteraard voorbij en zaterdag hebben we gegeten in Amsterdam, en zondag zat ik weer in het vliegtuig richting Mexico. Dit keer had ik ervoor gekozen niet te vliegen van Poza Rica naar Mexico City maar een bus te nemen, erg goed geregeld hier en ongeveer 1/20 van de kosten voor het vliegen, en qua tijd scheelt het niets aangezien de aansluitingen voor de vlucht slecht vallen.

Ook ben ik nog even een weekend in Mexico City geweest, absolute aanrader om daar eens naar toe te gaan! Niet verkeerd om weer eens wat cultuur mee te pikken en knalhard te zuipen.
Ben donderdagmiddag in m'n eentje met de bus vertrokken en heb mezelf maar in een grote-mensen-hotel midden in de stad geregeld. Donderdag na 5 bier en een tequila eerst maar eens goed gaan slapen en vrijdag door de stad gelopen, mooie kathedraal, musea en dat soort ouwe dingen.
Rond etenstijd eerst nog even een bier gedaan in de bar van het hotel en toen begon het feest. Er zaten een paar staalboeren/mafiosi in de bar waar ik mee in gesprek raakte, bleek dat ze veel zaken doen in Poza Rica en het was in ieder geval een stuk beter dan in je eentje aan de bar hangen. Na de nodige bieren stonden ze erop dat we in zijn restaurant gingen eten, want dat had ie ook. En toen begon een beetje te blijken wat voor soort gasten het waren. De chauffeurs werden gecommandeerd dat de autos voor moesten rijden en we stapten in twee dikke zwarte SUVs en scheurden alsof de wereld van ons was door de stad. Bij zijn restaurant aangekomen begon iedereen te rennen om een tafel voor ons klaar te maken. Bleek dat hij min of meer het monopolie van scrap metal in Mexico in handen heeft omdat ie wat vriendjes op de juiste plaats heeft.
Ik kreeg een lesje in tequila drinken en wat flessen mee voor onderweg. Ook werd nog even de band van het restaurant verzocht speciaal voor ons muziek te gaan maken en 's nachts werd ik weer teruggescheurd naar het hotel.
Die zondag vroeg de bus weer terug genomen, om die maandag weer aan het werk te gaan. Prima weekendje ontspanning!

Vanaf het moment dat ik begin mei, met een kleine vertraging door de varkensgriep in Poza Rica aankwam (helaas was de vertraging niet zodanig dat ik de koninginnedag mee kon maken...) ben ik op de well geweest tot de eerder genoemde dagen in NL. Na een maand had ik mijn break-out review, en was mijn promotie een feit, niet verkeerd aangezien ik vanaf toen ook recht heb op een dagelijkse bonus als ik op de rig ben.
Uiteindelijk heb ik 63 dagen op een rijtje doorgebracht op de zelfde rig, de 160. De rig crew bestaat uit een rig manager, twee toolpushers (dag/nacht) die de crew aansturen en dan de crew die bestaat uit piso's, driller, chango en montecargisto.

Dat was dan in een notedop de laatste maanden sinds mei, over anderhalve week ben ik weer in NL en hoop ik weer velen van jullie te zien, Reinier studeert af, Papa is jarig, er wordt gezopen met de Rietema's om het trouwen nog een keer het-te-beleven, eten met de club staat ook op het program, het zullen vast weer twee jachtige weken worden en ik heb er veel zin in!!

Zie jullie snel! Liefs,

Coen]]> General http://mexicoen.nl/mexicoen.nl/index.php?itemid=44 Thu, 3 Sep 2009 20:45:43 +0200 http://mexicoen.nl/mexicoen.nl/index.php?itemid=42 Hoewel het vakantie was moest er veel gebeuren, zoveel mogelijk mensen zien en de nodige voorbereidingen voor de trouwerij. En de tijd vloog voorbij, gezellig logeren bij Willem, biertjes drinken, rondscheuren door het halve land en zoveel mogelijk leuke dingen doen!
De trouwerij was waanzinnig cool, alles liep op rolletjes en de hele club was aanwezig, gelukkig was dat als vanouds. En toen zat opeens de vakantie er weer op en was het tijd om m'n koffer in te pakken. Zondagavond hebben we gezellig met z'n allen gegeten in Amsterdam bij Haye en toen kreeg ik bericht vanuit Mexico om nog maar even te wachten vanwege de varkensgriep. Dus weer terug naar Rumpt en nog even gezellig gegeten bij Aart en Irene en toen uiteindelijk op woensdag, net de koninginnedag gemist, toch op het vliegtuig gestapt om via Veracruz naar Poza Rica te gaan.
In Poza Rica was ook in vier maanden tijd niet veel veranderd, iedereen is er nog en er moet nog steeds hard gewerkt worden. Op vrijdag kwam ik daar aan en zaterdagochtend vertrok ik na de nodige voorbereidingen naar de well Agua Fria 138. Met een helper maar wel als eindverantwoordelijke. In principe net als voordat ik naar Guadalajara vertrok maar nu wel van begin tot eind. En alles ging goed eigenlijk. De eerste drie dagen stonden in het teken van het installeren van de sensors, kabels, computers etc. En op maandag was het dan tijd om klaar te maken om de eerste boor in de grond te stoppen. Dat betekent wat berekeningen in de computer maken, wat rapporten schrijven en het meest belangrijke; het configureren van de computers en het programmeren van de tool, de SlimPulse. Waarschijnlijk heb ik hier al wel het een en ander over verteld, maar toch.
De SlimPulse is een ongeveer 8 meter lang apparaat dat zo'n 5 cm in diameter is dat uiteindelijk in de BHA (bottom hole assembly, onderste deel van de drillstring) geinstalleerd wordt. Met de SlimPulse kunnen we de positie van de boorkop bepalen en door de bookop in de goede richting te zetten kunnen we de richting van de well sturen. De bedoeling van deze well was betrekkelijk eenvoudig, eerst een stuk verticaal, dan een build section, waarbij je een hoek met de vericaal opbouwt, vervolgens een stuk schuin naar beneden doorboren en de hoek langzaam weer laten afnemen tot verticaal en dan de target zone aanboren en de klus is geklaard. Halverwege ongeveer wordt de boor eruit gehaald om te wisselen voor een kleiner exemplaar en het installeren van een casing die de well moet behoeden voor instorten en ervoor moet zorgen dat de verschillende lagen die doorboord zijn niet met elkaar in contact komen. Aan de buitenkant van de casing wordt beton gepomopt en op die manier zit alles goed vast.
Er waren wel wat kleine problemen maar alles ging voornamelijk beter dan ik verwacht had. En na een dag of 10 kon ik weer terug naar Poza Rica om mijn rapporten in te leveren, een bier te drinken, inkopen te doen voor de volgende well (met de zelfde rig), even te slapen en de volgende dag weer terug te keren.
De tweede wel is min of meer het zelfde, twee secties, alleen hier moest er wat geimporviseerd worden want het storten van het beton was iets te hoog gedaan en zat op 18 meter diep in de bovenste casing, hierdoor kon ik de SlimPulse niet direct installeren maar moest er eerst geboord worden totdat dit wel mogelijk was. Een paar uur later dan gepland gingen we van start en ook ditmaal verliep alles vlekkeloos en was het boren tot de eerste sectie erop zat zo rond de 500 meter diep. Ook hier werd weer een zogenaamde s-type well gemaakt. Dit wordt gedaan zodat je de wells allemaal op de zelfde plek kan beginnen maar wel een veel groter gebied kan bestrijken.
Na de eerste sectie waren er wat problemen met het signaal komende van de SlimPulse maar dit was snel en eenvoudig opgelost door de filters van de pompen schoon te laten maken door het rig personeel. Het is wel heel leuk om hier echt zelf helemaal verantwoordelijk voor te zijn en te weten dat er gelukkig ook een heel team achter je staat voor het geval je niet weet wat te doen. In de OSC, operations support centre, zitten onze directional drillers die het boorproces van afstand in de gaten houden en mij dus ook kunnen voorzien van advies. Erg relaxed en ik geloof dat ik ongelofelijk veel leer deze weken.
Als alles goed gaat is mijn eerste promotie nog deze maand een feit, ook zijn er wat meer geavanceerde tools die deze kant op komen en ik geloof dat ze wel willen dat ik me daar mee ga bemoeien. Erg veel zin in en ik heb gelukkig nog steeds niet echt het idee dat het werken is. Het lijkt veel op de tijd dat ik aan de Lada aan het klussen was met de buurman, lange dagen maar waanzinnig cool allemaal, geeft veel voldoening!
Binnenkort zal ik eens een fotoverhaal maken zodat jullie ook eens kunnen zien hoe een SlimPulse eruit ziet en m'n kantoor en m'n vrienden hier op site, m'n achtertuim met sinaasappelbomen, mangos die over 10 dagen rijp zouden moeten zijn, die ga ik dus mooi even van de boom halen tijdens een van mijn wandelingen in de brandende Mexicaanse zon!!
Nou tot de volgende keer maar weer, Liefs uit Mexico!]]> General http://mexicoen.nl/mexicoen.nl/index.php?itemid=42 Fri, 22 May 2009 00:14:12 +0200 http://mexicoen.nl/mexicoen.nl/index.php?itemid=40 Het begon allemaal direct na de vakantie met Lot, zondagochtend vroeg naar Houston gevlogen en mezelf geinstalleerd in het hotel. Niet verkeerd, alles was goed geregeld en ik had een grote kamer, twee eigenlijk, een slaapkamer en een zit/studeerkamer. In ieder geval vele malen beter dan dat kamertje met alleen een bed dat ik in Poza Rica heb.
Deze eerste dag stond min of meer in het teken van het (her)ontmoeten van mijn klasgenoten; de meeste Latino's kende ik al van de week in Rio de Janeiro. Erg leuk om Laurita, Alex, Kaytee, German, Orlando en de twee mini-peruanen weer eens te zien. En benieuwd natuurlijk wie er verder nog het zelfde pad zouden gaan bewandelen als ik de komende 9 weken.
Maandagochtend rond een uur of 6 ging de wekker om de eerste dag goed te beginnen. Na een typisch hotel-ontbijt in de bus naar het Sugar Land Learning Center, een van de grote centra van Schlumberger waar onderzoek gedaan wordt en dus ook engineers worden opgeleid. De class die ik volgde heet ENG-1, de eerste engineering course voor Drilling and Measurments.
Eenmaal daar aangekomen wordt al snel duidelijk wie allemaal in onze klas zitten, 25 man en voorlopig ziet het er naar uit dat het leuk gaat worden. De instructeur bleek niemand minder dan mijn FSM uit Poza Rica, Yajanua. Wel relaxed, toch altijd handig om de juf te kennen... En leuk om haar weer te zien.
De eerste twee dagen waren een beetje langzaam maar goed om iedereen te leren kennen, er werden direct grootse plannen voor de komende weken en weekenden gesmeed. Er moest sowieso een weeken Las Vegas komen, Nascar races en Marty Grass in New Orleans.
Nou, dat laatste is gelukt hoor! Het tweede weekend zijn we (Dana, Alex Jess en ik) met de auto van Dana via Lafayette naar New Orleans gereden waar we bij wat vrienden van Dana konden blijven slapen. Na een nacht in een motel kwamen we rond een uur of 1 aan. De BBQ stond al aan maar het feest moest nog beginnen. 's Avonds zou er een optocht zijn waarbij ze al die kralenkettingen in het publiek gooien, maar daarover later meer.
Hoewel we rond een uur of 8 wegreden uit Lafayette en had iemand achter in de auto het voor elkaar gekregen om al compleet bezopen te zijn op het moment dat we in New Orleans aankwamen. Stiekum had ze een hele fles wijn zitten wegwerken. Inmiddels bleek het feestje een beetje te beginnen en kwam ik tot de conclusie dat ik behoorlijk op de verkeerde plaats was beland, het was een echt kinderfeestje, gemiddeld waren ze een jaar of 22 en vonden het maar wat cool om bier te drinken. Uitgebreid wilden ze verhalen horen over de gigantische hoeveelheden drugs die we dagelijks in Nederland tot ons nemen, of mijn favoriete bar niet de Bulldog in Amsterdam was,
Uiteraard heb ik deze verhalen niet ontkracht, zelfs een beetje aangedikt en gelukkig was het op een gegeven moment tijd om naar de optocht te gaan kijken. Mooi want die kleine dronkaard was inmiddels veranderd in een zombie met paarse tanden en lippen van de goedkope wijn die constant haar glas omgooide, bij voorkeur over andere mensen heen, en ze wilde de hele tijd aandacht van mij omdat iedereen het gehad had met haar. En ik niet dan?
De floats zoals die karren heten die in de optocht meerijden zijn niet meer dan twee verdiepingen hoge wagens waar zoveel mogelijk mensen opstaan die de hele tijd beads (kralenkettingen) in het publiek gooien. En die beads kan je dan 's avonds op Burboun street weer naar de meisjes gooien die op de balkons staan. Zo werkt het dus een beetje. Net als carnaval, veel drank, vrolijke, uitgedoste mensen en losbandigheid, wie kan daar nou tegen zijn?
Rond middernacht onszelf ontdaan van de kleine dronkaard en met Dana, Alex en een vriendin van Dana richting Bourbon street getogen. Waarschijnlijk kennen jullie dit wel van foto's e.d. en het is ook zo. Een lange straat met tienduizenden mensen die in twee richting lopen en stil gaan staan bij de huizen waar balkons op zitten in de hoop dat de schaars geklede dames nog schaarser gaan. Dat gebeurt overigens zelden en na een tijdje lopen en de rest kwijt geraakt te zijn belandden Dana en ik in een bar waar ze "handgranades" verkochten. Goed spul, zeker de moeite om nog een keer voor terug te gaan. Hier hebben we het op een zuipen gezet en rolden een paar uur later via een taxi ons bed in. Mijn bed was de auto maar dat was geen enkel probleem gezien de licht benevelde toestand waarin ik me bevond.
De volgende dag nog ontbeten in het oude deel van de stad, leuke kleine straatjes en veel hung-over people. De tocht terug naar Houston was mooi, Mississippi gezien en veel moerasachtig gebied. 's Avonds natuurlijk iedereen waanzinnig jaloers gemaakt over ons geweldige weekend.
Oja en er moest ook nog gestudeerd worden, de cursus is intensief en ongeveer iedere twee, drie dagen was er wel een test te maken. Het niveau is goed te doen en voor mij waren er dan ook geen problemen. Wel is na twee weken een collega terug gestuurd naar zijn locatie omdat hij twee tests gefaald had. Was volgens mij de minst leuke van het hele stel dus weinig verdriet... De tweede die vertrok was een ander verhaal; aan het begin van de cursus was ons verteld dat het absoluut verboden was om oud studie-materiaal (tests) te hebben en dat ze daar zeker nog een keer op gaan controleren. Een van ons had blijkbaar eerder van een collega nogal wat spul gekregen op haar computer en hier verder geen aandacht aan besteed, dat kwam haar duur te staan, enkeltje terug naar haar locatie. 23 man over.
De weken erna vlogen voorbij, veel practica, tests en studeren. De weekenden waren veelal vrij en de vrijdagen werden dan ook hartstochtig gevierd downtown. Je kan prima losgaan in de bars en clubs van Houston. Alleen het eten, dat gaat wel behoorlijk vervelen na een paar weken. Ze hebben echt goede steaks hier maar om dat nou drie keer per week te eten gaat een beetje ver. De TexMex keuken combineert Texaans met Mexicaans (joh) en is eigenlijk waardeloos, van beiden het slechte nemen en klaar is kees. Veel vet vlees, sauzen en dikke tortillas. Maar goed, we hebben het overleefd en opeens was het nog maar drie weken en had ik nog steeds niets gehoord vna mijn manager. Via de mail uiteindelijk nog maar een keer aangegeven dat ik vakantie wilde en opeens was het verlossende bericht daar: Ga maar!! Jeeeeeeeh, direct een ticket geboekt om op vrijdagavond direct na school naar Amsterdam te vliegen, alles komt helemaal perfect uit, die rooie heeft zijn bachelor op zaterdag en vanuit het vliegtuig kan ik dan meteen aanschuiven.
De laastste weken vlogen ook voorbij. Na op donderdag een laatste class-dinner gehad te hebben was het vrijdag tijd voor een praatje van de Vice-President van D&M, de hoogste baas binnen ons segment. Relaxede vent die twee uur uittrok om ons wat bij te brengen over SLB en de diploma's uit te reiken. Na een laatste lunch in de kantine en nog wat kleine dingetjes vertrok ik om 3 uur naar het vliegveld! Zo'n zin om iedereen weer te zien en gewoon lekker nederlands te eten, boterham met kaas, broodje kroket en natuurlijk niet te vergeten een haring!
Dat was dan Houston, voorbij gevolgen, volop genoten en ik hoop zeker dat ik over niet al te lange tijd weer een curus zal doen daar, hopelijk ook wel met een aantal van mijn nieuwe vrienden!]]> General http://mexicoen.nl/mexicoen.nl/index.php?itemid=40 Fri, 8 May 2009 16:39:15 +0200 http://mexicoen.nl/mexicoen.nl/index.php?itemid=38
Het begon allemaal toen Lot zaterdagmorgen in het vliegtuig stapte om via Houston naar Guadalajara te vliegen. Rond 11 uur ’s avonds konden we dan net als in de film met onze armen in de lucht naar elkaar toerennen, behalve dan dat Lot haar koffer niet alleen durfde te laten dus maar stil bleef staan, met haar armen in de lucht, dat wel.

Na zondag eerst uitgeslapen te hebben zijn we kris-kras door de stad gelopen, de kathedraal en wat kerkjes bezocht, de ene nog mooier dan de andere. ’s Avonds zijn we geeindigd op de Plaza de Mariachis, de lokale muziek.
De week erop volgend hadden we beiden spaanse les, Coen de hele dag, Lot twee uurtjes na de lunch. En ’s avonds lekker in de stad eten. Het hotel was letterlijk twee minuten van de kathedraal, meer centraal kan je het niet krijgen.
Dinsdagavond was het tijd om bij Paco en Letty langs te gaan om oer-hollandsche cadeautjes te geven als dank voor alle goede zorgen en al die liters koffie. De handdoek werd direct gebombardeerd tot tortilla-lap en de stroopwafels waren ook zeer geslaagd.
De eerste week vloog voorbij, Lot zat ’s ochtends tussen de Mexicanen op het plein een boek te lezen en ongeveer 150 foto’s per uur te maken. De conversatie-klas die Coen het tweede uur had probeerden we zoveel mogelijk in de stad te doen met de juf, zodat Lot eigenlijk ook twee lessen per dag had.
En opeens was het dan alweer vrijdag, klaarmaken voor vertrek. Zaterdagochtend konden we de auto ophalen en vertrekken richting Tequila! Bijzonder touristisch maar wel leuk om even gezien te hebben. Uiteraard een margarita gedronken bij een van de groten tequila-huizen en vervolgens doorgecrossed naar Puerto Vallarta. In de Lonely Planet een budget hotelletje opgeduikeld, van buiten zag het er erg leuk uit, het betonnen bed waar we in belandden was wat minder.
Zaterdagochtend op de slippers naar het strand en met uitzicht op de baai ontbeten. Het weer was daar zo’n 30 graden en strakblauw. Maar, veel te veel Amerikanen daar. “Hey guys are you here as well? (steeds hoorden we onze oversized, veel te bruine, gerimpelde buren tijdens het ontbijt hun vrienden vertellen; We just got back from our vacation and now we got to be here, o so bad…)
Die dag zijn we richting het zuiden gereden en kwamen daar langs een soort van natuurreservaat/tuin met een prachtig huis in het midden waar we uitgebreid geluncht hebben en van de ober de tip kregen naar hotel Mayto te rijden, zo’n 50 km verderop aan de kust. Perfecte tip. Helaas was het hotel de eerste nacht vol en konden we 5 minuten verderop in een vissersdorpje een kamer krijgen. Kukelverse vis en een overdaad aan oesters!
De volgende dag met een van de vissers het ruime sop gekozen op jacht naar walvissen. Het eerste wat we tegenkwamen was een springende dolfijn maar toen waren we nog niet echt voorbereid dus helaas niet op de gevoelige plaat. De walvissen die daarop volgden echter wel. Nogal indrukwekkend om zulke grote beesten uit het water te zien komen! Vanaf het water konden we goed een ander hotelletje zien liggen wat er minstens zo aanlokkelijk uitzag als Mayto dus na de trip over het water besloten we de weg naar het zuiden door te rijden om eens te kijken wat daar allemaal te beleven viel. Prachtige verlaten stranden waar schildpadden hun eieren leggen. En nadat we besloten nog een paar kilometer door te rijden kwamen we een bord tegen van een hotel, waarom niet even kijken. Bij de poort met bewaker kwam Coen er opeens achter dat die naam wel erg bekend voorkwam. Hotelito Desconocido, onbekend hotelletje. Echt prachtig maar ietwat boven het budget. Lekker geluncht en wat foto’s gemaakt en weer terug naar het hotel om relaxed op het strand van de zonsondergang te genieten.
Vervolgens nog een nacht in het hotel dat we vanaf het water hadden gespot en ’s ochtends paardgereden. Helaas was het paard van Coen erg slecht afgericht en kon hij geen ritme houden; met als gevolg een set blauwe billen. (Coen, niet het paard)
’s Avonds nog een poging gedaan om wat schildpadden te spotten maar die hielden zich voor ons verborgen, helaas.
En toen kwam het eind van de vakantie opeens wel erg dichtbij. Tijd om terug te gaan richting Guadalajara. Gelukkig hadden we nog even de tijd om te stoppen bij het beste hotel ever! Hacienda El Carmen, een koloniaal landhuis een uurtje van Guadalajara. Prachtige tuin eromheen en veel te luxe kamers. ’s Ochtends lekker in de spa ons laten mooimaken en door naar Guadalajara waar we een korte nacht hadden voor Lot weer op het vliegtuig moest.
Het was een heerlijke vakantie en we kijken nu al weer uit naar de volgende!

]]> General http://mexicoen.nl/mexicoen.nl/index.php?itemid=38 Fri, 27 Feb 2009 15:37:06 +0100 http://mexicoen.nl/mexicoen.nl/index.php?itemid=37 Mijn spaanse cursus heb ik met intermediate level afgesloten, ben wel tevreden, kan alles zeggen en iedereen begrijpen.
Nu tijd om mijn koffer te pakken en de auto te gaan halen. Volgende bericht zal uitgebreider zijn en waarschijlijk vanuit Houston. Dan zijn er vast ook wel foto's

Helaas heb ik wat spam op mijn site gekregen, sorry als jullie daar ook last van hebben gehad, het wordt opgelost!

Groeten,

Coen en Lot]]> General http://mexicoen.nl/mexicoen.nl/index.php?itemid=37 Sat, 31 Jan 2009 16:02:35 +0100 http://mexicoen.nl/mexicoen.nl/index.php?itemid=35 Gisteren heb ik 's middags in het Hospicio Cabana rondgelopen, meer schilderingen door Orozco, wederom erg indrukwekkend. Vanavond zal ik proberen de foto's van beide online te zetten.
Morgen meer "sport" dan naar de Luchas Libres, jullie kennen nog wel die jaren 80/90 wresting (WWF oid), zoiets is het maar dan nog erger vrees ik...

Chivas]]> General http://mexicoen.nl/mexicoen.nl/index.php?itemid=35 Sun, 18 Jan 2009 00:58:48 +0100 http://mexicoen.nl/mexicoen.nl/index.php?itemid=32 In de loop van zondag kwam mijn aflossing, niet lekker vroeg in de ochtend zodat ik alles op mijn dooie akkertje kon doen maar gewoon op het laatste moment. Rond een uur of 3, alles nog haalbaar maar lekker rennen en racen. Maar goed relaxed door de heuvels terug naar Poza Rica gereden en op de base aangekomen de test gemaakt die ik moest halen om toegelaten te worden tot de engineering school in Houston volgende maand. 87% dus geen probleem!
Vervolgens door naar huis, koffer pakken, douchen en door naar het vliegveld. Om half 7 zou ik vertrekken. Uiteindelijk was ik ruim op tijd om nog een biertje te drinken.
Via Mexico City naar Guadalajara gevlogen waar ik om 11 uur in de avond aankwam. Helaas zonder koffer, die zou de volgende dag komen. Het maakte me allemaal niets uit want ik had inmiddels een enorm slaapgebrek opgebouwd doordat ik de overdracht van de laatste klus zo goed mogelijk wilde doen en de last van de rapporten niet aan mijn opvolger wilde geven.
Bij mijn gastgezin aangekomen bleek dat ze al 12 uur op me zaten te wachten omdat ik niet 's ochtends maar 's avonds om 11 uur aankwam. Na even wat met ze gedronken te hebben ben ik in bed gekropen want de volgende dag om half 10 begon mijn eerste spaanse les.
De talenschool is een half uurtje lopen van "m'n huis" en dat is wel lekker, het is hier altijd mooi weer en niet te warm dus een ochtendwandeling is niet mis. Ik heb drie blokken van 2 uur les, op allerlei manieren, conversatie, spelletjes, grammatica, van alles en nog wat. Erg intensief aangezien ik priveles heb. De dagen vliegen overigens voorbij en m'n spaans gaat hard vooruit. Niet zo dat ik dit verhaal al zou kunnen vertalen maar wel heb ik mijn eerste brief in het spaans opgesteld en verstuurd aan de postbode van Poza Rica die het paketje van pap en mam waarschijnlijk heeft ontvangen. Dit wordt opgehaald en voor me bewaard op de base. Het duurt dus wel even voor post hier aankomt... (weet niet wanneer het precies is verstuurd maar het kwam aan rond de 8e). Verder ondervind ik geen enkel probleem bij het bestellen van een biertje dus daar hoeven jullie je geen zorgen over te maken!
Dan nu even over mijn huis hier en mijn mexicaanse familie: Ik word soms een klein beetje gek hier! Het is zo vreselijk degelijk en braaf en beleefd, zo nu en dan komt de energie mijn oren uit! Op mijn eerste dag heb ik Lety verteld dat ik alles eet. En of ik koffie lust? Jazeker. Nou en dat heb ik geweten. Ik moet nu minstens twee bakken koffie bij het ontbijt drinken, drie bij het avondeten en als het kan nog een paar liter tussendoor. En ze zijn zoooooooooo beleefd, als ik klaar ben met eten moet mijn bord direct weer vol. Ze bedanken me voor alles, als ik zeg dat het eten lekker is, als ik zeg dat ik genoeg koffie opheb, als ik vraag of ik ergens mee kan helpen of als ik naar bed ga bedanken ze me voor het gezellige gesprek. Erg aardig allemaal en vol goede bedoelingen, maar soms mag het best wat minder.
Het eten is niet spectaculair, gisteren bijvoorbeeld zat ik tijdens het eten constant te lachen, had net met Lot gebeld en was dus vrolijk. En daar lag die kipfilet, rechtstreeks uit het vriesvak, via de magnetron op mijn bord. Alsof'ie van plastic was! En ik maar proberen dat ding zo netjes mogelijk naar binnen te schuiven. En dat alles op een pastic bordje dat spiegelglad is. Ik barstte steeds in lachen uit denkend aan de dingen die er mis konden gaan met die kip... Of dat die vork opeens in een hoek van 90 graden zou staan. Heb maar niet geprobeerd uit te leggen waarom ik zo moest lachen.
Dit weekend heb ik door Guadalajara gewandeld, echt een geweldige stad met mooie kerken, pleinen en terrasjes. En ze hebben hier trolleybussen, zo oud dat iedere meter z'n laatste lijkt maar op een of andere manier blijft het allemaal aan elkaar hangen. Er staan wat foto's op picasa, link aan de rechterkant van de site. Vooral de muurschilderingen door Orozco zijn echt spectaculair!
Binnenkort weer meer, nog twee weken en Lot is hier! Erg veel zin in.

Hasta pronto,


Coen

]]> General http://mexicoen.nl/mexicoen.nl/index.php?itemid=32 Mon, 12 Jan 2009 00:49:17 +0100 http://mexicoen.nl/mexicoen.nl/index.php?itemid=30
Het beste voor het nieuwe jaar! Ik heb overigens nog niet echt het idee dat kerst en oud-en-nieuw inmiddels geweest zijn. Kerstdiner met de piso's (mannen die het zware werk doen) carbonades in roomsaus met puree met margarine erdoor. Niet ongezellig hoor maar toch anders.
O&N begon rond 4 uur 's middags met het uithalen van de boor, en het er opnieuw instoppen. Dat betekent aan de lopende band doorwerken aangezien het rig stilligt als ik de SlimPulse aan het dumpen en programmeren ben. Hoe sneller hoe beter geldt dan ook. Om kwart voor 12 zat de boor weer in elkaar en kon ik de computer instellen. Gelukkig ging alle activiteit even op 0 om 12 uur dus ook ik kon naar het "diner" dit keer met kaas gevulde kip met pasta. Heeerlijk, echt, had al uren niet gegeten.
Ik heb nu dus een "helper," hij heet Sixto. Hij is mexicaans en hij houdt van op de bank zitten en tv kijken. Toen ik hem voorstelde dat hij misschien even wat zou kunnen gaan doen in plaats van prison break kijken (hij presteerde het om in twee dagen drie seizoenen te bekijken) keek hij me aan alsof ik echt het meest rare voorstel ever gedaan had...
Als hij nou mijn eten niet ongevraagd zou opeten dan zou het allemaal nog wel meevallen. Maar ook dat zit er niet in. Maar hij is uiteindelijk door de mand gevallen, ik zag een fles shampoo in de douche staan waar geen shampoo maar afwasmiddel in zit om de olie van je handen te krijgen. Dacht hij even chique hollandsche shampoo door zijn mexicaanse krullen te smeren.
Morgenvroeg vertrek ik naar Poza Rica, het werk is hier nog niet af dus ik zal een en ander moeten overdragen aan Jonathan, een franse MWD. Dan de test maken, spullen in koffer en door naar Guadalajara!!!
Jaja, en ik heb er zin in!!
Later meer.

Groeten, Coen]]> General http://mexicoen.nl/mexicoen.nl/index.php?itemid=30 Sun, 4 Jan 2009 09:26:02 +0100 http://mexicoen.nl/mexicoen.nl/index.php?itemid=28
Het waren een paar lastige eerste dagen (besides die de Russische muts), de eerste boorkop kwam compleet verwoest naar boven en de run erna duurde maar liefst 30 meter en toen hield onze tool ermee op. Er was met zoveel geweld geboord dat we meer dan 5 miljoen schokken van meer dan 50g gemeten hebben en daar kon de electronica niet zo goed tegen.
Maar na twee nachten beunen loopt alles nu op rolletjes, met een kleinere boor zitten we nu op zo'n 600 meter en gaan we gestaag door met ongeveer 35 meter per uur. Als het meezit houdt de boor het vol tot het einde op 2200 meter en is de well klaar voor het komende weekend.
Het is hier overigens erg gezellig deze week, om maar zo min mogelijk tijd in de trailer door te brengen met de ijskoningin heb ik veel rondgekeken op de rigfloor en een beetje met de knoppen mogen spelen daar. Leuk om te doen.

Er is hier een erg geestige nacht toolpusher, manager van de rig, Rick. Rick houdt er ook wel van om wat onzin te praten dus we hebben al de meest rare gesprekken gehad over vogels die de ene helft van hun hersenen uitschakelen als ze vliegen en zo niet hoeven te gaan slapen, mensen die 6 keer per dag 20 minuten slapen (polyclastisch slapen) en wat voor een voordelen zoiets wel niet kan hebben, en rare beveiligingsmannetjes.
Die poortwachter is een verhaal op zich; drie turven hoog, een broek in mijn maat en een overhemd met een emblemen en van die touwtjes erop. En hij wordt toepasselijk pitufo (smurf) genoemd. Alleen hij praat niet, geen woord heeft hij tot nog toe gezegd. Wat hij wel doet is in de deur van mijn trailer komen staan en naar me kijken. En niet een paar minuten maar gewoon een half uur. Te raar.

Zondag vertrek ik al naar Guadalajara! En daar heb ik nogal zin in. Een maand lang in de beschaafde wereld, af te sluiten met twee weken Lot in Mexico! Dat wordt Feest!!! Eerst moet ik nog een test doen om toegelaten te worden tot de SLB School, ik verwacht niet dat ze het me heel lastig gaan maken, tot nog toe was het niveau van de tests zeer doable dus het zal nu ook wel meevallen. In de avond vlieg ik dan naar Guadalajara om rond een uur of 2 's nachts bij mijn gastgezin aan te komen. Lachen voor ze, maar goed.
Ben heel benieuwd hoe dat wordt drie weken bij een gezin in huis logeren, ze spreken geen engels, da's natuurlijk een voordeel want dan gaat het spaans nog sneller.

Ik ga nu mijn bed in, het is inmiddels half 3 en tijd voor een dutje!

Geniet van jullie vakanties, volgens mij is er op dit moment bijna niemand aan het werk in NL maar wordt er volop geskied. (dat mis ik wel hoor!) Veel plezier met O&N en alvast het beste voor het nieuwe jaar.

]]> General http://mexicoen.nl/mexicoen.nl/index.php?itemid=28 Sun, 28 Dec 2008 09:27:46 +0100